محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

457

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

ترجمه بايد خردسالان شما از بزرگان شما پيروى كنند و بزرگ‌سالان شما نسبت به خردسالان مهربان باشند و چونان ستم‌پيشگان جاهليّت نباشيد كه نه از دين آگاهى داشتند و نه در خدا انديشه مىكردند ، همانند تخم افعى در لانه پرندگان نباشيد كه شكستن آن گناه و نگهداشتن آن شر و زيانبار است ( به جاى جوجه ، مارى از آن بيرون مىآيد . ) مسلمانان پس از وحدت و برادرى به جدايى و تفرقه رسيدند و از ريشه و اصل خويش پراكنده شدند . تنها گروهى شاخه درخت توحيد را گرفتند و به هر طرف كه روى آورد همسو شدند . امّا خداوند مسلمانان را به زودى براى بدترين روزى كه بنى اميه در پيش دارند جمع خواهد كرد ؛ آن‌چنان‌كه قطعات پراكنده ابرها را در فصل پاييز جمع مىكند . خدا ميان مسلمانان الفت ايجاد مىكند و به صورت ابرهاى فشرده درمىآورد . آنگاه درهاى پيروزى را به رويشان مىگشايد كه مانند سيلى خروشان از جايگاه خود بيرون مىريزند . چونان « سيل عرم » كه باغستان « شهر سبا » را درهم كوبيد و در برابر آن سيل هيچ بلندى و تپه‌اى بر جاى نماند ، نه كوههاى بلند و محكم ، و نه برآمدگيهاى بزرگ ، توانستند برابر آن مقاومت كنند ، خداوند بنى اميه را مانند آب در درون دره‌ها و رودخانه‌ها پراكنده و پنهان مىكند ، سپس چون چشمه‌سارها بر روى زمين جارى مىسازد ، تا حق برخى از مردم را از بعضى ديگر بستاند و گروهى را توانايى بخشيده در خانه‌هاى ديگران سكونت دهد . به خدا سوگند ، بنى اميه پس از پيروزى و سلطه‌گرى ، همه آنچه را كه به دست آوردند از كفشان مىرود ؛ چنان كه چربى بر روى آتش آب شود .